«.... هرکس که شهید می شود به کمال رسیده است ،شهدای شما نمرده اند بلکه زنده اند وناظر اعمال شما هستند . »

سردار شهید حسام اسماعیلی فرد در شکوفه باران بهار 1347در شیراز چشم بر گسترة خاک گشود و ایّام پر شکوه زندگی رادر آغوش پدر و مادری مهربان آغاز کرد.وی با شور و حالی کودکانة ایّام را سپری نموده ودر ششمین بهارزندگی در یکی از دبستانهای شیراز مشغول به تحصیل گردید. تحصیلات وی که تا دوران دبیرستان ادامه یافت،در سال 1357و همزمان با حرکات توفندةمردمی با وقفه ای کوتاه همراه بود و شهید اسماعیلی فرد لحظات خون و قیام را با تمام وجود خویش احساس کرد. این شهید بزرگوار پس از پیروزی انقلاب و اندک زمانی بعد از شروع جنگ در حالی که دوازده سال بیشتر نداشت ، دوره های آموزشی را پشت سر گذاشته و خود را آمادة دفاع از اسلام و میهن اسلامی نمود . وی در سال 1360برای اولین بار به همراهی جمعی دیگر از رزمندگان همیشه پیروز،راهی جبهه های نبرد اسلام و کفر گردید وبا پذیرفتن مسؤولیتهای مختلف ،چندین ماه از زندگی پر بار خود را در جهاد و مبارزه گذراند . " شهید اسماعیلی فرد " از اعضاءفعال پایگاه مقاومت فجر " مسجدالرجاء"به شمار می رفت ودر ایامی که نمی توانست در جبهه های حضور داشته باشد ،این مکان مقدس ، مرکز فعالیتهای او بود . سال 1361برای وی روزهای اندوهباری را در پی داشت،چرا که او در این دیر سال زرد ،در سوگ پدر مهربانی نشست که سایه سار دستانش پناه آسایش او وخانواده بود .

اندک زمانی بعدبرادرش محسن نیز راهی میعادگاه خون گردید و تلاشهای پیگیر حسام برای یافتن این یوسف شهید بی نتیجه ماند . با مرگ جانسوز این دو عزیز مسؤولیت مادر و دو برادر کوچترش عبدالصمد و محمد مهدی بر عهدة وی افتاد و او که دلش رادر پای نخلهای سر به فلک کشیدة خوزستان جا گذاشته بود ، ناچارماه ها از حضور مجدد در جبهه محرم ماند ، اما بااصرار و جلب رضایت مادر ، بار دیگر لباس رزم پوشید و عاشقانه به جمع دریادلان خطة نور پیوست. سردار شهید " اسماعیلی فرد " با گذراندن دوره های مختلف آموزش غواصی ،دل به تلاطم ایثار سپرد و سالها با عنوان فرماندة گروهان غواصی انجام وظیفه کرد. زمستانهای سوزناک و آبهای سرد ،پیکر نورانی او را کبود و تیره کرده بود ،اما هرگز از ادامة حرکت باز نماند و با تحمل سختیها ومشتقات بسیار ، همچنان سخت کوش و استوار به فعالیتهای خود ادامه داد .

سردار شهید " اسماعیلی فرد" در عملیاتهای مختلف،رشادتها و قهرمانیهای خود را به نمایش گذاشت تا آنکه سرانجام در جریان عملیات " کربلای 5" به تاریخ 19/10/65 در حین گشودن معبری در آب از ناحیة پهلو مورد اصابت تیر و ترکش دشمن قرار گرفت و با پیکری زخمی و پاره پاره به وسیلة قایق به پشت خط مقدم انتقال یافت .در انتهای مسیر ،قایق مورد اصابت خمپارة دشمن قرار گرفت و " حسام " در شبیه خوانی آب و آتش سه بار نام مقدس آقا اباعبدالله (ع)را تکرار کرد و در خونچکان اشک با شبهای مغموم شلمچه بدرود گفت . قسمتهایی از وصیت نامة شهید را به عنوان حسن ختام تقدیم می داریم :

«اگر شهادت نصیبمان شد آن رادو دستی می گیریم و خدا کند زانوهایمان سست نشود ، شهادت چیزی نیست که نصیب هر کس بشود .... هر کس که شهید می شودبه کمال رسیده است . شهدای شما نمرده اند بلکه زنده اند و ناظر اعمال شما هستند ....»